گلچینی از بهترین پند و اندرزهای حکیمانه
پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
1- آفت گفتار دروغ گفتن است.
2- آفت دانش، فراموشی و ازیاد بردن آن است
3- آفت حلم و بردباری، سفاهت و نادانی است
4- آفت عبادت، خستگی و ناتوانی است
5- آفت زیرکی، خودنمایی و خودبزرگ بینی است
6- آفت شجاعت و دلیری، ستم کردن و ظلم بر دیگران روا داشتن است
7- آفت سخاوت و بخشش، منت نهادن است
8- آفت زیبایی، تکبر و خود پرستی است
9- و آفت مقام و منصب، به خودبالیدن و بر مردم فخر فروختن است
گلهایی از گلستان سعدی
1- هر چه نپاید، دلبستگی را نشاید
2- دروغی مصلحت آمیز، به که راستی فتنه انگیز
3-اگر شبها همه قدر بودی، شب قدر بی قدر بودی
4- هر چه به دل فرو آید، در دیده نکو نماید
5- هر که سخن نسنجد، از جوابش برنجد
6- نیکبخت آنکه خورد و کشت، و بدبخت آنکه مرد و هِشت
7- هر که در زندگی نانش نخورند، چون بمیرد نامش نبرند
8- مال از بهر آسایش عمر است، نه عمر از بهره گِرد کردن مال
9- اندیشه کردن که چه گویم، به از پشیمانی که چرا گفتم
10- هر که خیانت ورزد، پشتش در حساب بلرزد
دنیا مطلب تا همه دینت باشد
دنیا طلبی نه آن نه اینت باشد
بر روی زمین زیر زمین وار بزی
تا زیر زمین، روی زمینت باشد
اوحدالدین کرمانی
جز یاد تو، دل به هر چه بستم توبه
بی ذکر تو، هر جای نشستم، توبه
در حضرت تو، توبه شکستم صدبار
زین توبه که صدبار شکستم، توبه
رسول خدا (ص) فرمودند: امت من هر گاه این خصلت ها را مرتکب شوند، دچار بلا می شوند.
عرض شد یا رسول الله، آن خصلت ها چیست؟ فرمود:
1- هنگامی که در آمد ها در دست عدّه مخصوصی باشد
2- مردم امانت را غنیمت شمرند
3- مرد به فرمان همسرش باشد ولی با مادرش نافرمانی کند
4- زکات دادن را زیان بدانند
5- انسان نسبت به دوستش نیکو کار باشد، ولی نسبت به پدرش جفاکار
6- پست ترین افراد جامعه بر آنان ریاست کند و مردم از ترسش احترامش کنند
7- آوازهای نامشروع در مساجد بلند شود
6- مردان جامۀ حریر بپوشند
9- زنان آوازه خوان را استخدام کنند
10 آخر این امت، اول آنرا لعنت کند
در چنین هنگامی می بایست به انتظار باد سرخ بود ویا فرو رفتن زمین و یا مسخ شدن مردم
بهوش باش که حرف نگفتنی نجهد
نه هر سخن که به خاطر رسد توان گفتن
یکی زبان و دو گوش است اهل معنی را
اشارتی به یکی گفتن و دو بشنفتن
سخن چو سود ندارد نگفتنش اولی است
که بهتر است ز بیداری عبث، خفتن
فیض کاشانی
نه هر ایزد پرست، ایزد پرست است
چو خود را قبله سازد، خود پرست است
زخود بگذشتن است ایزد پرستی
ندارد روز با شب، هم نشستی
خدا از بندگان آن را گزیند
که در راه خدا، خود را نبیند
جامی
مرا گفتند جمعی مهربانان
چو دیدندم ز غم در اضطرابی
که خموش می باش کز دوران گیتی
عمارت باز یابد هر خرابی
کشیدم از جگر آهی و گفتم
بدان صاحبدلان نیکو جوابی
چه سود آنگه که ماهی مرده باشد
که باز آید به جوی رفته آبی؟!
ابن یمین
به چشم من جهان جز رهگذر نیست
هزاران رهرو و یک همسفر نیست
گذشتم از هجوم خویش و پیوند
که از خویشان کسی بیگانه تر نیست
اقبال لاهوری
دنیا که برای رهگذر باید داشت
از زود گذشتنش خبر باید داشت
چون می دانی که سخت دردی است فراق
بر هیچ منه دلت که بر باید داشت
عطار نیشابوری
مطالب عالی است.
ل.م مطالب عالی است
خداوند گوش شنوا بدهد